ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਖੋਇਆ, ਜ਼ਮੀਨ-ਪਤਨੀ ਦਾ ਮਗੰਲਸੂਤਰ ਵੇਚਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚੈਪੀਅਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣੇ ਨਾਲੰਦਾ ਦੇ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ...
Published : July 7, 2026 at 9:17 PM IST
ਨਾਲੰਦਾ/ਬਿਹਾਰ: ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦਾ ਬੁਖਾਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਨਾਲੰਦਾ ਤੋਂ ਜਨੂੰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ 65 ਸਾਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰੈਫਰੀ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਉਰਫ਼ ਰਾਮਾਧਿਨ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਕੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਜਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇਗਾ? ਕੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਇਸ ਜਨੂੰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਮੰਗਲਸੂਤਰ ਵੇਚ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਲਈ ਜੁੱਤੇ ਖਰੀਦੇਗਾ?
ਫੁੱਟਬਾਲ ਲਈ ਜਨੂੰਨ
ਨਾਲੰਦਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਟੀਮ ਦੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਕਪਤਾਨ ਰਹੇ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ 1978 ਤੋਂ 1983 ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ 2004 ਤੱਕ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣਾ ਜਨੂੰਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਮੰਗਲਸੂਤਰ ਵੀ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।
ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ ਪੁੱਤ
ਬੈਨਰਜੀ ਦਾ ਫੁੱਟਬਾਲ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਇੰਨਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ, 4 ਸਾਲਾ ਤ੍ਰਿਪੋਲੀਆ ਗੋਇਲ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਨਾਲ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਖੇਡਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੁਕਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਇੰਨੀ ਵਿਗੜ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੋਲੀਆ ਗੋਇਲ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ 'ਤ੍ਰਿਪੋਲੀਆ ਗੋਇਲ' ਕਲੱਬ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਉਪਨਾਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹੀ ਗੋਇਲ ਨਾਮ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਔਖਾ ਸਮਾਂ
ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1990 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਲੱਬ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਅਧੀਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 3 ਮੁੰਡਿਆਂ ਅਤੇ 12 ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਸਾਲ 1995 ਵਿੱਚ, ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਸਟੇਟ ਰੈਫਰੀ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਬਿਹਾਰ ਟੀਮ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, 1981 ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਤੇ 1983 ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਖਿਲਾਫ। ਪਰ ਇੰਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬੈਨਰਜੀ ਸਰਕਾਰੀ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਿਖਲਾਈ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦੇਖਿਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਕਲਿਆਣੀ ਗੋਇਲ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਗੋਇਲ 12 ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਫਟੇ ਹੋਏ ਜੁੱਤੇ ਨੂੰ ਸਿਲਾਈ ਕਰਕੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀਆਂ।
8-9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਖੇਡ ਰਹੇ ਫੁੱਟਬਾਲ
ਨਾਲੰਦਾ ਦੇ ਏਕੰਗਾਸਰਾਏ ਬਲਾਕ ਦੇ ਤੇਲਹਾਰਾ ਥਾਣਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਕੇਸੋਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 8-9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ। ਫੁੱਟਬਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਨਾਲੰਦਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਹਿਰੂ ਯੁਵਾ ਕੇਂਦਰ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡੇ। ਅੱਜ, ਉਹ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੈਨਰਜੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ।
"ਫੀਫਾ ਮੈਚ ਦੇਖਣਾ ਉਸੇ ਪੁਰਾਣੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਦੇਵਾਂ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਰਵੱਈਏ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" - ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ, ਸਾਬਕਾ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਕੋਚ
ਸਮਾਜ ਦੇ ਤਾਅਨੇ ਮਿਹਣੇ ਸਹਿ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ
ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੇਡਣ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਮਾਜ ਦੇ ਤਾਅਨਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 14 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ 40-45 ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2002-03 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 6 ਕੱਠਾ 6 ਧੂਰਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2008-09 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤੇ।
"ਗਰੀਬੀ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮੋਚੀ ਤੋਂ 10-12 ਵਾਰ ਫਟੇ ਹੋਏ ਜੁੱਤੇ ਠੀਕ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2016 ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। ਮੇਰੇ ਕਲੱਬ, ਤ੍ਰਿਪੋਲੀਆ ਗੋਇਲ ਤੋਂ, 12 ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ 5-6 ਮੁੰਡੇ ਨੈਸ਼ਨਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" - ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ, ਸਾਬਕਾ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਅਤੇ ਕੋਚ
ਖੇਡ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ਕੀਤੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਇਸ ਸਾਬਕਾ ਫੁੱਟਬਾਲਰ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਖੇਡ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸਰਕਾਰ ਦੀ "ਮੈਡਲ ਲਿਆਓ, ਨੌਕਰੀ ਪਾਓ" ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਧੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਖਿਡਾਰਨ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾਲੰਦਾ ਤੋਂ 50-60 ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।
ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਬਾਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅਖਿਲੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਇੱਕ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਜੋ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦੇ ਕਲੱਬ, ਤ੍ਰਿਪੋਲੀਆ ਗੋਇਲ ਲਈ 28 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹੈ, ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਸੰਨੀ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਅਜੀਤ ਕੁਮਾਰ, ਹਰ ਕੋਈ ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੈ। ਅਜੀਤ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਅਖਿਲੇਸ਼ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਖਿਡਾਰੀ ਲਿਓਨਲ ਮੇਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਜਿੱਤੇਗਾ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ
ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸੰਨੀ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ 2014 ਵਿੱਚ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁਬਰਤੋ ਮੁਖਰਜੀ ਕੱਪ ਸਮੇਤ ਕਈ ਰਾਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਂਪਾਂ (ਸਹਰਸਾ ਅਤੇ ਰੋਹਤਾਸ) ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੰਗੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।" ਸੰਨੀ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਖਿਡਾਰੀ ਫੀਫਾ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਅਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘਾਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਉਮੀਦ
ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲ ਇਸ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਦੇਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਮਰਥਨ ਅਤੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਯਕੀਨ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫੀਫਾ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾਲੰਦਾ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਨਾਲ ਬੈਨਰਜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰਹੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ, ਪਾਰਦਰਸ਼ਤਾ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀਆਂ।
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:
