OPINION:ପଞ୍ଜାବରେ ୪ ଲକ୍ଷ ଏକର ଫସଲ ନଷ୍ଟ; ଜାଣନ୍ତୁ, କିପରି ଟ୍ରାକ୍ କୁ ଫେରିବ ରାଜ୍ୟ
ପଞ୍ଜାବରେ ବନ୍ୟା ଏବଂ ବର୍ଷା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୫୨ ଜଣଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇଛି। ସମୟ କହୁଛି, ଫସଲ ବୀମା ଯୋଜନା ଏବଂ କେନାଲ ସମେତ ଅନେକ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
Published : October 8, 2025 at 11:03 PM IST
ପଞ୍ଜାବରେ କୃଷି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟରେ ଅଛି। କାରଣ ପଞ୍ଜାବରେ କୃଷି ଗୁରୁତର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି। ୪ ଲକ୍ଷ ଏକରରୁ ଅଧିକ ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଅଗଣିତ ପଶୁ ପ୍ରାଣ ହରାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଧାନ, ଆଖୁ, କପା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫସଲର ଭବିଷ୍ୟତ ଅନିଶ୍ଚିତ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ₹୧,୬୦୦ କୋଟିର ରିଲିଫ୍ ପ୍ୟାକେଜ୍ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି ଏବଂ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ଆକଳନ କରିବା ପାଇଁ ରାଜ୍ୟକୁ ଆକାଶ ମାର୍ଗରୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଛନ୍ତି।
ବନ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଞ୍ଜାବରେ ୫୨ ଜଣ ପ୍ରାଣ ହରାଇଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଚାଷୀ ଏବଂ ପଞ୍ଜାବବାସୀଙ୍କ ଦୁଃଖ ବ୍ୟତୀତ, ଆମକୁ ଏବେ ବୁଝିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ, ଏହା ଆମ ଦେଶର କୃଷି ଉପରେ କ’ଣ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବ।
ପ୍ରଥମେ, ଆମକୁ ତୃଣମୂଳ ସ୍ଥିତି ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନୂତନ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ୪ ଲକ୍ଷ ଏକର ଫସଲ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଛି। ପଞ୍ଜାବର ଦୋଆବ ଅଞ୍ଚଳ (ଦୁଇ ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଜମି) ଗୁରୁତର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହା ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଧାନ ଉତ୍ପାଦନକାରୀ ଅଞ୍ଚଳ। ଚଳିତ ବର୍ଷ ପଞ୍ଜାବର ଅଧିକାଂଶ ଚାଷୀ ଧାନ ଚାଷ କରିଥିଲେ, କାରଣ ଏହି ଖରିଫ ଋତୁରେ ପଞ୍ଜାବରେ ସର୍ବାଧିକ ଧାନ ଚାଷ ହୋଇଥିଲା। ହେଲେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ଏବଂ ଡ୍ୟାମ୍ ପାଣି ଛାଡ଼ିବା ଯୋଗୁଁ ସମସ୍ତ ଫସଲ ବୁଡ଼ି ଯାଇଛି।
ପ୍ରମୁଖ ବାସୁମତୀ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହା ଆକଳନ କରାଯାଇଛି ଯେ, ପଞ୍ଜାବରେ ଚାଉଳ ଉତ୍ପାଦନ 20-25 ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ ପାଇବ। ସୁଗନ୍ଧିତ ମୋତି ପ୍ରଜାତିର ଧାନ ସର୍ବାଧିକ କ୍ଷତି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି। କାରଣ ଏହି ପ୍ରକାରର ଧାନ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅମଳ ହେବାକୁ ଥିଲା। ବାସୁମତୀ ରପ୍ତାନିରେ ପଞ୍ଜାବ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅବଦାନକାରୀ ଏବଂ ଏହି ବର୍ଷ ବନ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ପଞ୍ଜାବରୁ ବାସୁମତୀ ଉତ୍ପାଦନ କମ୍ ହେବାର ଆଶା କରାଯାଉଛି।
ଏହା ଆଖୁ ଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଫସଲର ଉତ୍ପାଦନରେ 5ରୁ 10 ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ ଏବଂ ରସର ସାମଗ୍ରିକ ଗୁଣବତ୍ତା ପ୍ରଭାବିତ ହେବା ଆଶା କରାଯାଉଛି। ପରିସ୍ଥିତି କପା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭଲ ନୁହେଁ। ପାଚିଲା ଅବସ୍ଥାରେ କପା ଫୁଲ ଝଡ଼ିଯାଉଛି। ଗୋଲାପୀ ବୋଲୱାର୍ମ ଆକ୍ରମଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ଯାହା ଫଳରେ ଉତ୍ପାଦନରେ 15-20 ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ ହୋଇପାରେ।
ଆମେ ସମସ୍ତେ ବନ୍ୟା ପାଣିରେ ମଇଁଷି ଏବଂ ଗାଈ ଭାସି ଯାଇଥିବା ଦେଖିଛୁ, ତେଣୁ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ, ପଞ୍ଜାବରେ ଦୁଗ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ କ୍ଷୀର ଉତ୍ପାଦନ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେବ। ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତିର ପରିମାଣ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରିନାହୁଁ, କିନ୍ତୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ଯେ, କ୍ଷୀର ଉତ୍ପାଦନ ଅତି କମରେ 10 ପ୍ରତିଶତ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇପାରେ। ସଂଯୋଗୀକରଣ ହରାଇବା ଫଳରେ ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ଏବଂ କ୍ଷୀର ସଂଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସହରାଞ୍ଚଳକୁ ପରିବହନ କରିବାରେ ଅତିରିକ୍ତ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ସୃଷ୍ଟି ହେବ।
ଏବେ ଆସନ୍ତୁ ଆଗାମୀ ମାସଗୁଡ଼ିକରେ ଆମେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଥିବା କିଛି ଗମ୍ଭୀର ସମସ୍ୟା ଉପରେ ନଜର ପକାଇବା। ପ୍ରଥମ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି, ମାଟିର ଉପର ଭାଗ ଏବଂ ସାରର ଲିଚିଂ। ନଦୀ ଏବଂ କେନାଲକୁ ପାଣି ଫେରିବା ପରେ, ଏହା ଚାଷୀଙ୍କ କ୍ଷେତରୁ ଉର୍ବର ମାଟିର ଏକ ସ୍ତର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷେତରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିବା ରାସାୟନିକ ସାରକୁ ବୋହି ନେଇଯିବ। ଏହା କ୍ଷେତଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାରିକ ଭାବେ କୁପୋଷଣ କରିବ ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟ ଫସଲଗୁଡ଼ିକୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ପୁଷ୍ଟିସାର ଆବଶ୍ୟକ ହେବ।
ଦେଶରେ ହ୍ରାସ ପାଉଥିବା ସାର ଭଣ୍ଡାରକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି, ପଞ୍ଜାବ ୟୁରିଆ ଏବଂ DAP ଭଳି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ କୃଷି ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥର ଅଭାବର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇପାରେ। ଏହା ଗଚ୍ଛିତ ଏବଂ କଳାବଜାରୀ ହୋଇପାରେ, ଯାହା କୃଷି ଅର୍ଥନୀତି ପାଇଁ କ୍ଷତିକାରକ ଏବଂ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କ୍ଷତିକାରକ ହେବ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି, ତଳମୁଣ୍ଡ କ୍ଷେତର ଅତ୍ୟଧିକ ଅବକ୍ଷେପଣ। ପାଣି କମିବା ପରେ, ଉପର ଭାଗ ଏବଂ ଉପର ଭାଗ କ୍ଷେତରୁ ଆସିଥିବା ଆବର୍ଜନା ଚାଷୀଙ୍କ କ୍ଷେତରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଜମା ହେବ। ଏହା କେବଳ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଫସଲକୁ ନଷ୍ଟ କରିବ ନାହିଁ ବରଂ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବେ କ୍ଷେତକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବ। ପୁନଃରୋପଣ ପୂର୍ବରୁ ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ମାଟି ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଭାରୀ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
କୃଷି ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ କରିବାର ତୃତୀୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ହେଉଛି କୀଟପତଙ୍ଗ ଏବଂ ନୂତନ ଉଦ୍ଭିଦ ରୋଗର ବୃଦ୍ଧି। ଅତ୍ୟଧିକ ଆର୍ଦ୍ରତା ଏବଂ ଉତ୍ତାପ କୀଟପତଙ୍ଗ ଚକ୍ରକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରେ, ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ, ନୂତନ କୀଟପତଙ୍ଗ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ଧଳାମାଛି ପରି କୀଟପତଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ, ଖାଇବାକୁ କିଛି ନ ପାଇ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଫସଲକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଉଦ୍ଭିଦ ରୋଗ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ କଥା; ଜୈବିକ ଚାପ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡ଼ିକ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କବକ, ଭାଇରସ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦ୍ଭିଦ ସଂକ୍ରମଣ ପ୍ରତି ଅଧିକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ହୋଇଥାନ୍ତି।
ଏହା ଏବେ ଆମକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ନେଇଯାଉଛି: ଅତ୍ୟଧିକ କୀଟନାଶକ ବ୍ୟବହାର। ଦୁର୍ବଳ ଗଛ ଏବଂ ଫସଲକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ, ଚାଷୀମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ କୀଟନାଶକ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଏହା ଚାଷୀଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚ ବୃଦ୍ଧି କରିବ। ଏହା ପଞ୍ଜାବରୁ ଆସୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥକୁ ପୁଷ୍ଟିକର କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅଧିକ ବିଷାକ୍ତ କରିବ।
ଯେହେତୁ ସାର ଏବଂ କୀଟନାଶକ ଉଭୟର ଚାହିଦା ବହୁତ ଅଧିକ ହେବ, ଏହା କଳାବଜାରୀ କିମ୍ବା ବଜାରରେ ନକଲି କୀଟନାଶକର ବିକ୍ରୟକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିପାରେ। ନକଲି କୀଟନାଶକର ପ୍ରସାରଣ ମଧ୍ୟ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇବ ଏବଂ ଅମଳ ହ୍ରାସ କରିବ।
ଯଦି ବଡ଼ ଫସଲ କ୍ଷତି ହୁଏ, ତେବେ ପଞ୍ଜାବରେ ଗ୍ରାମୀଣ ଋଣ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରେ। କାରଣ ଅନେକ ଚାଷୀ କେନାଲ ଏବଂ ଡ୍ରେନ୍ ରେ ଫାଟ ଯୋଗୁଁ ବ୍ୟାପକ ଫସଲ କ୍ଷତି ରିପୋର୍ଟ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା କୃଷି ଜମିକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇପାରେ।
କେନାଲ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ବନ୍ଦ କରିପାରେ ଏବଂ ରବି ବିହନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ମରାମତି ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ।
ଏହି ସମସ୍ତ କାରଣଗୁଡ଼ିକ କୃଷି ଉତ୍ପାଦନକୁ ଗୁରୁତର ଭାବେ ବାଧା ଦେଇପାରେ ଏବଂ ଦେଶକୁ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ ଖାଦ୍ୟ ମୁଦ୍ରାସ୍ଫୀତି ଆଡ଼କୁ ଠେଲି ଦେଇପାରେ ଏବଂ ରପ୍ତାନି ଏବଂ ଘରୋଇ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଚାଉଳର ଅଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ, ବିଶେଷକରି ସାଧାରଣ ବଣ୍ଟନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ।
ସମସ୍ୟାକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଦେଖିଲେ, ଆମେ ଏହି ପ୍ରଭାବକୁ କିପରି ହ୍ରାସ କରିପାରିବା?
ପ୍ରଥମତଃ, ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଯେ, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଫସଲ ବୀମା ଯୋଜନାକୁ ପଞ୍ଜାବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାର କରାଯାଉ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପଞ୍ଜାବର ଚାଷୀମାନେ ଫସଲ ବୀମା ଯୋଜନାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି ଏବଂ ଫସଲ ହାନି କିମ୍ବା ଜଳବାୟୁ ବିପର୍ଯ୍ୟୟରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସୁରକ୍ଷା କବଚ ନାହିଁ।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ଆମକୁ କେନାଲ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଏବଂ ଏହାର କ୍ଷମତା ବୃଦ୍ଧି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କେନାଲଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରବାହିତ ଚ୍ୟାନେଲ ଭାବେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଅତିରିକ୍ତ ପାଣିକୁ ନଦୀକୁ ଫେରାଇ ଆଣିପାରିବ। ବନ୍ଧକୁ ଉଚ୍ଚ କରାଯିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଫାଟକକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ସମୟାନୁସାରେ ସତର୍କ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଁରେ ପାଣିପାଗ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସତର୍କତା ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଡ୍ୟାମ୍ ଏବଂ ଜଳଭଣ୍ଡାରରୁ ଜଳସ୍ତର ତଥ୍ୟ ସାର୍ବଜନୀନ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପଞ୍ଜାବରୁ ଉପରମୁଣ୍ଡରେ ଜଳ ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଡ୍ୟାମ୍ ଏବଂ ଜଳ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜଳ ପରିଚାଳନା ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ସ୍ଥାନୀୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଗୁଡ଼ିକୁ ସାମିଲ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଆମେ ଆମର ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନକୁ ବନ୍ଧକ ରଖିବାକୁ ଆଉ ଏକ ବନ୍ୟାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇପାରିବୁ ନାହିଁ। ଭାରତକୁ ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ମୂଲ୍ୟରେ ପଞ୍ଜାବର ସୁରକ୍ଷା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଏହା ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ- ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷାରୁ ନବସୃଜନ କାହିଁକି ହଜିଯାଉଛି, ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ଦୌଡରେ ଭାରତ କେଉଁଠାରେ ଅଛି?
ଏହା ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ- OPINION: ଗାଜା ବୁଝାମଣା ଏବଂ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟ ସନ୍ତୁଳନ
