অসমৰ বানৰ সতৰ্কবাণী : ভাৰতে আওকাণ কৰাৰ সামৰ্থ্য আৰু নাই
বাৰে বাৰে হৈ থকা বানে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বছৰজুৰি বান ব্যৱস্থাপনাৰ প্ৰয়োজনীয়তা দাবী কৰিছে ৷ হৰিকৃষ্ণ নিবানুপুডিৰ এক প্ৰতিবেদন ৷
Published : August 21, 2026 at 12:27 PM IST
প্ৰতিটো বাৰিষাৰ কৰুণ চিনাকিৰে সংবাদ শিৰোনামত অসম
ওফন্দি উঠা নৈৰ বুকু, ভগ্ন মথাউৰি, পানীত বুৰ যোৱা গাঁও আৰু বানত আবদ্ধ লোকসকলৰ ওচৰলৈ যোৱা উদ্ধাৰকাৰী দলসমূহ বাৰিষাৰ অসমখনৰ যেন এক চিৰ পৰিচিত দৃশ্য ৷ এই বছৰৰ বানৰ পৰিসংখ্যা বাৰুকৈয়ে ভয়ংকৰ আছিল ৷ চলিত বৰ্ষৰ বানত অসমৰ ১৫খন জিলাত ১০১ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱাইছে, ১,৬৮,০০০ৰো অধিক লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে আৰু প্ৰায় ১১,০০০ হেক্টৰ কৃষিভূমি পানীত বুৰ গৈছে ৷ চৰাইদেউ, গোলাঘাট, শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাট আদি জিলাসমূহত সৰ্বাধিক লোক ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল ।
বছৰে বছৰে হোৱা এই পৰিস্থিতিৰ পিছতো অসমৰ বান সমস্যাই কেন্দ্ৰৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিব পৰা নাই ৷ কেৱল বানে কৰা ধ্বংসলীলা বা দুখ-কষ্টৰ পৰিসৰে যথেষ্ট নহয় । ই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে বানৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰাৰ বিপৰীতে সতৰ্কবাণী হিচাপে কাম কৰে ৷ সঘনাই গোদাবৰী আৰু কৃষ্ণা নদী, উপকূলীয় ঘূৰ্ণীবতাহ আৰু অস্বাভাৱিক নগৰীয়া বৰষুণৰ বোজা বহন কৰা অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানাৰ বাবে ল’বলগীয়া শিক্ষাসমূহ জৰুৰীভাৱে বুজিব লাগিব আৰু ইয়াৰ ওপৰত কাৰ্যব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব ।
আচল প্ৰশ্নটো হ’ল ভাৰতে বান সমস্যাক কেৱল মাজে মাজে কৰা উদ্ধাৰকাৰ্য আৰু ক্ষতিপূৰণৰ প্ৰয়োজন হোৱা জৰুৰীকালীন অৱস্থা হিচাপেহে চাই থাকিব নে শেষত ইয়াক বছৰজুৰি পৰিচালনাৰ প্ৰয়োজন হোৱা গাঁথনিগত শাসন প্ৰত্যাহ্বান হিচাপে স্বীকৃতি দিব লাগে ।
পৰিৱৰ্তিত বাৰিষাৰ সৈতে জটিল নদী ব্যৱস্থাৰ সংযোগ
বানে অসমৰ আকাৰ সদায়ে পৰিৱৰ্তন কৰি আহিছে ৷ হিমালয়ৰ পৰা নামি অহা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে বিপুল পৰিমাণৰ পানী আৰু পলস কঢ়িয়াই লৈ আনে ৷ ভাৰতৰ সৰ্বাধিক বৰষুণ হোৱা অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা উপনৈসমূহৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাৰ লগে লগে ই একাধিক নদীত বিভক্ত হয় । অসমৰ প্ৰায় ৪০ শতাংশ অঞ্চল অতিশয় বান প্ৰবণ এলেকা আৰু নদীখনৰ ঘনে ঘনে সলনি হোৱা গতিবেগে ১৯৫০ চনৰ পৰা প্ৰায় ৪.২৭ লাখ হেক্টৰ মাটি খহাই নিছে ।
২০১৯ চনত ১ লাখ ৬০ হাজাৰ হেক্টৰতকৈ অধিক কৃষিভূমি বানত বুৰ গৈছিল ৷ ২০২৪ চনত বানে প্ৰায় ২৫ লাখ লোক গৃহহীন কৰি পেলায় । এইবোৰ এবাৰহে হোৱা ঘটনা নহয় ৷ বৰং বছৰে বছৰে এনেধৰণৰ ঘটনা সংঘটিত হয় আৰু দুৰ্যোগ শেষ হোৱাৰ বহুদিনৰ পিছলৈকে ইয়াৰ প্ৰভাৱ স্থায়ী হৈ থাকে ।
যিটো পৰিবৰ্তন হৈছে সেয়া হৈছে বতৰৰ প্ৰকৃতি । বাৰিষাৰ বৰষুণে জুলাইৰ পৰা আগষ্ট মাহলৈ শিখৰ চুমে ৷ বাৰিষাৰ পিছৰ সময়খিনিত হোৱা বৰষুণৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পোৱাৰ বিপৰীতে বাৰিষাৰ পূৰ্বে হোৱা বৰষুণৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পাইছে ৷ কম সময়ৰ ভিতৰতে অধিক বৰষুণ হোৱাৰ ফলত বানৰ মাত্ৰা অধিক হৈ পৰে ৷ নেৰানেপেৰা বৰষুণৰ বাবে পানী নিষ্কাশনৰ সময় কম হৈ পৰে ৷ তদুপৰি অধিকাংশ সময় ১০০ মিলিমিটাৰতকৈ অধিক পৰিমাণে বৰষুণ হোৱা দেখা যায় ৷
কোনো এটা বান পৰিস্থিতিৰ বাবে কেৱল জলবায়ু পৰিৱৰ্তনকে দোষাৰোপ কৰিব নোৱাৰি ৷ বৰষুণ, ভূমিভাগৰ আৰ্দ্ৰতা, উপনৈৰ প্ৰবাহ, মথাউৰি আৰু ভূমিৰ ব্যৱহাৰ এই সকলোবোৰে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত ৷ কিন্তু উষ্ণতা বৃদ্ধি পোৱাত বায়ুমণ্ডলে পৰিস্থিতিৰ পৰিৱৰ্তনত প্ৰভাৱ পেলাইছে ৷ যাৰ ফলত বৰষুণৰ আৰ্হিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ডিজাইন কৰা আন্তঃগাঁথনিৰ নিৰ্ভৰযোগ্যতা ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাইছে ।
এইটো শতিকাত হিমালয়ৰ হিমবাহৰ বৃহৎ পৰিসৰৰ গলনাংকৰ প্ৰক্ষেপণত যেতিয়া কোনোটোৱে কাৰক হিচাপে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে, যিটোৱে সিন্ধু, গংগা, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী ব্যৱস্থাত দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰভাৱ পেলাব ৷ তেতিয়া পৰিকল্পনাৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট হৈ পৰে ৷ অতীতৰ অভিজ্ঞতাই এই নদীসমূহৰ ভৱিষ্যতৰ আচৰণ বুজিবলৈ এক নিৰ্ভৰযোগ্য ভিত্তি প্ৰদান কৰে বুলি ভাৰতে ধৰি ল’ব নোৱাৰে ৷
জলবায়ুৱে বিপদ বৃদ্ধি কৰে, শাসন ব্যৱস্থাই ক্ষতিৰ পৰিসৰ নিৰ্ধাৰণ কৰে
শাসন ব্যৱস্থাৰ বিফলতাই জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ কাৰণ বুলি প্ৰায়ে ধাৰণা কৰা হয় ৷ এই মতামত কিয় ভুল, সেই কথা অসমৰ উদাহৰণে স্পষ্ট কৰি দিয়ে । জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে বৰষুণৰ পৰিমাণ তীব্ৰতৰ কৰি তোলে যদিও নদীৰ বাবে কিমান ঠাই বাকী থাকে, মানুহে ক’ত ঘৰ সাজিব, মথাউৰি ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হ’ব নে নহয়, সতৰ্কবাণী পোৱাৰ লগে লগে মানুহক নিৰাপদ স্থানলৈ লৈ যোৱা হ’ব নে নহয় সেই সকলোবোৰ মানুহৰ সিদ্ধান্তই নিৰ্ধাৰণ কৰে ।
বনাঞ্চল ধ্বংস, অপৰিকল্পিত নগৰায়ন, নদীৰ তলৰ পৰা বালি আৰু শিল নিষ্কাশন আদিৰ দৰে কাৰ্যকলাপসমূহে অসমত বানৰ প্ৰভাৱ আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছে । জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে ভাবুকিৰ প্ৰকৃতি সলনি কৰিলেও অনুষ্ঠান আৰু আন্তঃগাঁথনিয়ে ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ পৰিসৰ নিৰ্ধাৰণ কৰে ।
বিষয়টো গোদাবৰী নদীৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত । তেলেংগানাৰ ভদ্ৰচালামৰ পৰা কুনাভাৰম, পোলাভাৰম আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ডাউলেশ্বৰম ব-দ্বীপলৈ বৈ যোৱাৰ বাবে ই বেলেগ নদীলৈ ৰূপান্তৰিত নহয় । ওপৰৰ অংশত বৰষুণ, জলাশয়ৰ পৰা পানী নিৰ্গত হোৱা, নদীৰ পানীৰ স্তৰ আৰু তলৰ অংশত মথাউৰিৰ শক্তি - এই সকলোবোৰ ব্যৱস্থাটোৰ আন্তঃসংযোগী উপাদান । তথাপিও বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু বিভাগৰ জৰিয়তে দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কৰা হয় । এনে নদী অৱবাহিকাৰ ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে পৃথক পৃথক ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰই এই সংকট খণ্ড-খণ্ডকৈ মোকাবিলা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে উচ্চ আৰু নিম্নাংশৰ মাজত বাস্তৱ সময়ৰ সমন্বয়ৰ প্ৰয়োজন ।
বিজয়াৱাড়া: এই চহৰখনে নিজে বানৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে
২০২৪ চনত বিজয়াৱাড়াত হোৱা বানে নগৰখনক এক উচিত শিক্ষা প্ৰদান কৰিছে । সেই দুৰ্যোগ কেৱল কৃষ্ণা নদীৰ বানৰ ফলত হোৱা নাছিল ৷ ই আছিল একাধিক পৰিঘটনাৰ যৌথ প্ৰভাৱ, যেনে - প্ৰচণ্ড বৰষুণ, বুডামেৰু নদীৰ অধিক প্ৰবাহ, নিষ্কাশন ব্যৱস্থাৰ বিকলতা, কৃষ্ণা নদীৰ পানীৰ স্তৰ বৃদ্ধি আৰু জমা হোৱা পানী চহৰৰ পৰা নিষ্কাশন কৰাত দেখা দিয়া ব্যৰ্থতা ৷ দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পোৱা ভাৰতীয় চহৰসমূহে কেৱল নলাবোৰে নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ বৰষুণ চম্ভালিব পাৰে নেকি, সেই কথা মূল্যায়ন কৰিব পাৰিলেও বানৰ আশংকা জুখিব নোৱাৰে । নদী, খাল, জলাশয়, পুখুৰী, সমতলভূমি, পথ আৰু পাম্পিং ব্যৱস্থাক একক জলীয় ব্যৱস্থা হিচাপে চাব লাগিব ।
চহৰখনত জমা হোৱা পানী যিবোৰ নলাৰে বাহিৰলৈ ওলাই যায়, সেইবোৰ ক্ৰমান্বয়ে সংকুচিত হ’বলৈ ধৰিছে ৷ যেতিয়া নেৰানেপেৰাকৈ হৈ থকা বৰষুণৰ ফলত এখন চহৰ প্লাৱিত হৈ পৰে, তেতিয়া ইয়াক ‘অভূতপূৰ্ব’ বুলি দাবী কৰা হয় ৷ কিন্তু পানীয়ে কেৱল উন্নয়নে দখল কৰা পথসমূহ পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি আছে । এই কথা বিজয়াৱাড়াৰ বুডামেৰুৰ লগতে হায়দৰাবাদৰ হ্ৰদ আৰু নলাবোৰৰ ক্ষেত্ৰতো সমানে প্ৰযোজ্য ৷ স্থিতিস্থাপকতাৰ বাবে কেৱল ডাঙৰ নলা নহয়, সুৰক্ষিত নিষ্কাশন কৰিডৰ, পুনৰুদ্ধাৰ কৰা জলাশয়, নতুনকৈ হোৱা বানৰ সমভূমিৰ মানচিত্ৰ আৰু ভূমি ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত বলবৎ কৰা নিয়ন্ত্ৰণৰ প্ৰয়োজন ।
সাহায্যৰ বাবে ধন আছে, কিন্তু প্ৰতিৰোধৰ বাবে পৰ্যাপ্ত নহয়
দুৰ্যোগ সম্পৰ্কীয় ধন কেনেকৈ ব্যয় কৰা হয়, সেইটোৱেই হয়তো ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা ৷ ষোড়শ বিত্ত আয়োগৰ বাবে বিশ্ব বেংকৰ এক মূল্যায়নে প্ৰকাশ কৰিছে যে দুৰ্যোগৰ বাবে কৰা মুঠ ব্যয়ৰ ৭০ শতাংশতকৈ অধিক ধন সাধাৰণতে তাৎক্ষণিক সাহায্য আৰু হ্ৰস্বম্যাদী পুনৰুদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টাৰ দিশত ব্যয় কৰা হয় । অসমত দুৰ্যোগ প্ৰস্তুতিৰ বাবে ব্যয় প্ৰায় ২ শতাংশ ৷
আনহাতে, নিবেদিত প্ৰশমন পুঁজিৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায়ে কম হয় । প্ৰতিৰোধৰ ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগ কৰাতকৈ বিত্তীয় সঁহাৰিৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত বহুগুণে ভাল । দুৰ্যোগৰ সময়ত মোকাবিলা কৰিবলৈ সম্পদ সংগ্ৰহ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে পাৰদৰ্শিতা দেখুৱায় ৷ কিন্তু ইয়াক প্ৰতিৰোধৰ ব্যৱস্থাত বিনিয়োগ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতে ইমান ভাল কাম নকৰে । তথাপিও মথাউৰি পৰিদৰ্শন, জল নিষ্কাশনৰ মাষ্টাৰপ্লেন আৰু জলাশয় পুনৰুদ্ধাৰ কোনো নাটকীয় দৃশ্য নহয় ৷ বিপদ হ্ৰাসৰ বাবে ব্যয় কৰা প্ৰতিটো টকাই ভৱিষ্যতে একাধিক সকাহ আৰু এনে বিপৰ্যয় পুনৰবাৰ হোৱাটো ৰোধ কৰিব পাৰে । দুৰ্যোগৰ বিত্তীয় সাহায্যত যিবোৰ ব্যয়ে কেৱল দুৰ্যোগৰ পূৰ্বৰ দুৰ্বলতা পুনৰুদ্ধাৰ কৰে আৰু যিবোৰে প্ৰকৃততে ইয়াক হ্ৰাস কৰে, সেইবোৰৰ মাজত পাৰ্থক্য চিনি উলিওৱাটো অতি প্ৰয়োজন ।
এইক্ষেত্ৰত জবাবদিহিতাও সমানে গুৰুত্বপূৰ্ণ । দুৰ্নীতিৰ নিৰ্দিষ্ট দৃষ্টান্তৰ বাহিৰেও অধিক সূক্ষ্ম ধৰণৰ বিফলতাও আছে, যেনে - অবাধ বেদখল, অসাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, শিথিল বলবৎকৰণ আৰু বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি অৱজ্ঞা কৰা দুৰ্বলতা আদি । যেতিয়া কোনো পৰিচিত বিপদ বা দুৰ্বল মথাউৰি বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি মেৰামতি কৰি থাকে, তেনেক্ষেত্ৰত সম্ভাৱ্য ক্ষতিৰ পূৰ্বানুমান কৰিব পাৰি । প্ৰতিটো বাৰিষাৰ পূৰ্বে দুৰ্বল আন্তঃগাঁথনিৰ পৰিস্ফুত মেপিং, প্ৰশমন ব্যৱস্থাৰ ব্যয়ৰ ৰাজহুৱা প্ৰকাশ, স্বতন্ত্ৰ অডিট আৰু স্পষ্ট জবাবদিহিতা স্থাপনৰ প্ৰয়োজন হৈছে ।
ৰাজ্যৰ সামৰ্থৰ বিকল্প এনডিআৰএফ নহয়
বান, ঘূৰ্ণীবতাহ, ভূমিস্খলনৰ দৰে দুৰ্যোগৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ প্ৰশমন বাহিনী(এনডিআৰএফ)ৰ পেছাদাৰী ভূমিকা অত্যন্ত প্ৰশংসাৰ যোগ্য । কিন্তু ইয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাই মানুহ আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনাৰ ধাৰণাক উদ্ধাৰ অভিযানৰ কাৰ্যক্ষমতালৈ সংকুচিত কৰাৰ আশংকা ব্যক্ত কৰে, যিটো পদ্ধতি প্ৰকৃত বিপদ হ্ৰাসৰ লক্ষ্যৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত । এনডিআৰএফে নিষ্কাশন ব্যৱস্থা পৰিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰে বা জলাশয়ৰ বাবে নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে, এইবোৰ ৰাজ্য আৰু স্থানীয় চৰকাৰৰ দায়িত্ব ।
তেলেংগানাত এতিয়া আনুষ্ঠানিকভাৱে গঠন কৰা ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কৰ্তৃপক্ষ আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ এপিএছডিএমএৰ ঘূৰ্ণীবতাহৰ গভীৰ অভিজ্ঞতা আছে যদিও দুয়োটা বহুলাংশে প্ৰশাসনিক সংস্থা হৈয়েই আছে । বিপদৰ তীব্ৰ সম্ভাৱনা থকা ৰাজ্যসমূহক এই কৰ্তৃপক্ষসমূহৰ ভিতৰত জলবিজ্ঞানী, নদী অভিযন্তা, জলবায়ু বিজ্ঞানী আৰু নগৰ পৰিকল্পনাকাৰীৰ বছৰজুৰি সেৱাৰ প্ৰয়োজন হয়, যিসকল পেছাদাৰীৰ ভূমিকা কেৱল দুৰ্যোগৰ সময়ত সঁহাৰি জনোৱাই নহয়, বিপদৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰা কাৰকসমূহ যিয়ে প্ৰত্যাহ্বান জনাব পাৰে ৷
কমিউনিটি টাস্ক ফ’ৰ্চেই শেষ ভৰসা
কেৱল প্ৰতিষ্ঠানেই যথেষ্ট নহয় । ১৯৯৯ চনৰ পিছত ওড়িশাই ঘূৰ্ণীবতাহৰ আশ্ৰয় শিবিৰ, প্ৰশিক্ষিত স্বেচ্ছাসেৱক আৰু সম্প্ৰদায়ৰ কাঠামোত কৰা বিনিয়োগে ৮০০ৰো অধিক আশ্ৰয় শিবিৰ আৰু এক লাখ স্বেচ্ছাসেৱকৰ সমৰ্থনত ফাইলিন ঘূৰ্ণীবতাহৰ পূৰ্বে প্ৰায় ১০ লাখ আৰু ফেনী ঘূৰ্ণীবতাহৰ পূৰ্বে ১২ লাখ লোকক নিৰাপদ স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰাত সহায় কৰিছিল ।
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশেও এনেধৰণৰ ধুমুহা বতাহৰ সময়ত একেধৰণৰ কমিউনিটি টাস্ক ফ’ৰ্চ ব্যৱহাৰ কৰিছে । বানৰ সময়ত প্ৰথম সঁহাৰিদাতাজন বিশেষজ্ঞ নহয়, বৰং চুবুৰীয়া বা স্থানীয় স্বেচ্ছাসেৱক ৷ যিয়ে কোনবোৰ ঘৰত সহায়ৰ আটাইতকৈ প্ৰয়োজন সেয়া ভালদৰে জানে । প্ৰতিখন বানপীড়িত গাঁও আৰু ৱাৰ্ডৰ বাবে এটা প্ৰশিক্ষিত টাস্ক ফ’ৰ্চৰ প্ৰয়োজন, যিসকল ড্ৰিলৰ জৰিয়তে প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত আৰু জিলা নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষৰ সৈতে সংযুক্ত ।
বাংলাদেশত বান পৰিস্থিতি চৰম পৰ্যায়ত উপনীত হোৱাৰ পূৰ্বে গ্ৰহণ কৰা সাৱধানমূলক ব্যৱস্থাই বিপদৰ পূৰ্বাভাস জাৰি কৰে ৷ বাংলাদেশৰ এই আৰ্হিটোৱে বানৰ পূৰ্বে নাও, আশ্ৰয় শিবিৰ আৰু নগদ ধনৰ সহায়ৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ সূচনা কৰে ৷
সফলতাক পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰা
অসমৰ পৰা লাভ কৰা মূল শিক্ষাটো হ’ল বানৰ আশংকাক কেৱল ঋতুভিত্তিক জৰুৰীকালীন অৱস্থা হিচাপে গণ্য কৰাতকৈ বছৰজুৰি উন্নয়ন পৰিকল্পনাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগিব । সফলতা তাৎক্ষণিক প্ৰতিক্ৰিয়াশীল ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা নহয়, বৰং বাৰিষাৰ পূৰ্বে প্ৰস্তুতি, উন্নত নিষ্কাশন ব্যৱস্থা, উদ্ধাৰ অভিযানত প্ৰকৃত ব্যয় আৰু এনে প্ৰস্তুতিৰ জৰিয়তে নিশ্চিত কৰা পৰিয়ালৰ সুৰক্ষাৰ দ্বাৰা জুখিব পাৰি । জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে বৰ্তমানৰ ব্যৱস্থাসমূহৰ ক্ষমতা অতিক্ৰম কৰা চৰম পৰিস্থিতিৰ জন্ম দিব । আমাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ ভিতৰত থকা কাৰকসমূহ হ’ল বিপদৰ সন্মুখীন হোৱা, অৱহেলিত আন্তঃগাঁথনি আৰু সতৰ্কবাণীক আওকাণ কৰা । আচল প্ৰশ্নটো হ’ল ভাৰতে প্ৰক্ষেপিত বানক এনে দুৰ্যোগলৈ পৰিণত হ’বলৈ দিবনে যিটো প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন ।
অসম - এক সাৱধানবাণী, কেনো দূৰৈৰ ঘটনা বা ট্ৰেজেডী নহয় ৷ গোদাবৰী অৱবাহিকাত বিভিন্ন ৰাজ্যৰ মাজত সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হৈছে ৷ বিজয়াৱাড়াই চহৰ অঞ্চলৰ বানৰ আশংকা ব্যক্ত কৰাৰ বিপৰীতে ওড়িশাই কমিউনিটি টাস্ক ফ’ৰ্চৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে ৷
(বিশেষ দ্ৰষ্টব্য: এই লেখাত প্ৰকাশ পোৱা মতামতসমূহ লেখকৰ । ইয়াত প্ৰকাশ কৰা তথ্য আৰু মতামতসমূহে ইটিভি ভাৰতৰ মতামত প্ৰতিফলিত নকৰে ।)
লগতে পঢ়ক: ৰব'টিক অস্ত্ৰোপচাৰ: আধুনিক চিকিৎসাত নতুন সম্ভাৱনা
