ভাৰতৰ ভৱিষ্যত অতি উজ্জ্বল: শিশু শিল্পী আৰু আধুনিক সংযোগক লৈ কি ক’লে অমিতাভ বচ্চনে ?

হায়দৰাবাদ : মেগাষ্টাৰ অমিতাভ বচ্চনে তেওঁৰ সৈতে অভিনয় কৰা সহ-শিশু শিল্পীসকলৰ প্ৰশংসা কৰি এটা টোকা লিখিছে । তেওঁলোকৰ কম বয়সতে থকা প্ৰবল আত্মবিশ্বাস আৰু পৰিপক্কতাক তেওঁ উচ্চ প্ৰশংসা কৰে । বচ্চনৰ মতে, এই শিশুসকলৰ প্ৰতিভাক চাই ক’ব পাৰি যে, ভাৰতৰ ভৱিষ্যত অতি উজ্জ্বল আৰু গৌৰৱময় ।

মেগাষ্টাৰ অমিতাভ বচ্চনে ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্ম 'X' (পূৰ্বৰ টুইটাৰ) যোগে কেইটামান শিশুৰ সৈতে নিজৰ এখন ফটো শ্বেয়াৰ কৰিছে । ইয়াৰ লগতে তেওঁ উল্লেখ কৰে যে, নতুন প্ৰজন্মই তেওঁক সদায় অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে । অমিতাভ বচ্চনে টুইটাৰত লিখিছে, "এওঁলোক মোৰ সহ-শিল্পী ! এওঁলোক কেৱল শিশু নহয়; এওঁলোকৰ মাজত আছে এক নিঃস্বাৰ্থ আত্মবিশ্বাস আৰু আশা কৰাতকৈও বহু গুণ বেছি পৰিপক্কতা । ভাৰতৰ ভৱিষ্যত সঁচাকৈয়ে অতি উজ্জ্বল আৰু গৌৰৱময় ।"

মেগাষ্টাৰ অমিতাভ বচ্চনে তেওঁৰ ব্লগত নিসংগততা, মানুহৰ মাজৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক আৰু সংগীতৰ আৰোগ্যকাৰী শক্তিৰ বিষয়ে এক গভীৰ দাৰ্শনিক মত প্ৰকাশ কৰিছে । অমিতাভ বচ্চনে তেওঁৰ ব্লগত লিখিছে, "...মেজখন, চকীখন.. আৰু কামৰ প্ৰতি থকা মনটো যিটো অলপ আগেত নাছিল.. অলপ সময়ৰ আগতে যেতিয়া টোপনিয়ে হেঁচি ধৰিছিল, তেতিয়া যিটো কাম কৰাৰ ইচ্ছা নাছিল, এতিয়া সেই সকলোবোৰ আঁতৰি গৈছে । এই যে মানুহৰ মাজৰ সংযোগৰ উপস্থিতি, ই সঁচাকৈয়ে অতি মূল্যৱান আৰু প্ৰয়োজনীয়.. কাৰণ এয়া হৈছে আধুনিক বিশ্বৰ এক ডাঙৰ উপহাৰ । মানৱ জাতিয়ে ইয়াৰ আগতে কেতিয়াও ইজনে সিজনৰ সৈতে ইমান গভীৰভাৱে সংযোগ স্থাপন কৰিব পৰা নাছিল আৰু প্ৰতিটো বিষয়ৰ ইমান বিতং খবৰো ইয়াৰ পূৰ্বে কেতিয়াও পোৱা নাছিল ।"

প্ৰখ্যাত অভিনেতাগৰাকীয়ে নিশাৰ গভীৰ চিন্তা, আধুনিক বিশ্বৰ অবিৰত সংযোগ ব্যৱস্থা আৰু ডিজিটেল প্লেটফৰ্মৰ জৰিয়তে বৰ্তমানৰ মানুহবোৰ কেনেকৈ নিজেই নিজৰ একো একোটা মাধ্যম হৈ পৰিছে, সেই বিষয়ে আলোচনা কৰিছে । অমিতাভ বচ্চনে লিখিছে, "আমি নিজৰ আনন্দ বা ব্যক্তিগত কাৰণত ইজনে সিজনৰ সৈতে সংযোজিত হওঁ.. কিন্তু আন কিছুমানে আমাৰ এই সংযোগক ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ লাভৰ বাবে আনৰ ওচৰত দাঙি ধৰে । বৰ্তমানৰ পৃথিৱীত ইয়াতকৈ লাভজনক ব্যৱসায় আৰু একো নাই... আমি সকলোৱে এতিয়া নিজেই নিজৰ একো একোটা মাধ্যম হৈ পৰিছোঁ । যা হওক, ইয়াৰ দ্বাৰা যদি কাৰোবাৰ কিবা উপকাৰ হয়, তেন্তে মনলৈ এক শান্তি আহে ।"

অমিতাভ বচ্চনে তেওঁৰ মনৰ গভীৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰি অকলশৰীয়া সময়ৰ গুৰুত্ব আৰু সংগীতৰ অলৌকিক শক্তিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰি লেখাটি শেষ কৰিছে । অমিতাভ বচ্চনে অকলশৰীয়া মুহূৰ্তবোৰৰ বিষয়ে লিখিছে, "নিসংগততাৰ এই সময়খিনি আটাইতকৈ জ্ঞানবৰ্ধক হয় । এই সময়খিনি সাধাৰণতে নিশাৰ ভাগত, কেতিয়াবা একেবাৰে ৰাতিপুৱা অথবা আচৰিতভাৱে পানীৰ তলত অনুভৱ কৰা যায় । সেয়েহে সেই সময়ত মনলৈ অহা চিন্তা, ধাৰণা বা কৰিবলগীয়া কামবোৰ লগে লগে ধৰি ৰাখিবলৈ হাতৰ ওচৰতে এটা ৰেকৰ্ডাৰ ৰখাটো অতি বুধিয়কৰ কাম।"

তেওঁ এইদৰে সামৰণি মাৰিছে, "কিন্তু প্ৰকৃততে এই সকলোবোৰৰ উৰ্ধত হৈছে 'সাত সুৰৰ দুৱাৰ'... সংগীত হৈছে মানসিক আৰু শাৰীৰিক সকলো ৰোগৰ উপশমকাৰী মহৌষধ ।

একে মনস্তত্বৰ লোকৰ সৈতে ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা সময় কটোৱা আৰু নিজৰ শৈলীৰে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে গান ৰেকৰ্ডিং কৰাৰ যি আনন্দ, সেয়া স্বৰ্গ বা তাতকৈও বহু ওপৰত । সংগীত আৰু ইয়াৰ সুৰৰ মাজত বুৰ গৈ থাকক.. কাৰণ এই সুৰবোৰেই ঈশ্বৰৰ আটাইতকৈ ওচৰ চপাই লৈ যায় ।"

লগতে পঢ়ক : হাজাৰ বছৰীয়া ভাৰতীয় পৰম্পৰা আৰু ক’ভিডকালৰ ‘নমস্কাৰ’: অনুৰাগীলৈ অমিতাভ বচ্চনৰ বিশেষ বাৰ্তা