লেতেৰা পানীৰ পৰা সাৱধান! কি হয় এই মগজু খোৱা এমিবা ? যিয়ে লাহে লাহে কাঢ়িছে প্ৰাণ

শেহতীয়াকৈ এমিবা সংক্ৰমণৰ ফলত কেইবাজনো লোকৰ মৃত্যু হৈছে ৷ তথ্য অনুসৰি কেৰালাত মগজু খোৱা এমিবা সংক্ৰমণৰ ফলত প্ৰায় ১৯ জন লোকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু ৭০ গৰাকী লোক চিকিৎসাধীন অৱস্থাত আছে ৷ এই কথাই এতিয়া বিভিন্নজনক চিন্তাত পেলাইছে ৷ কিয়নো বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই প্ৰকাশ কৰিছিল যে, এই বিৰল ৰোগত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা বিশ্বজুৰি ৫০০ তকৈ কম ৷ ৰাজ্যখনত এমিবাৰ সংক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাতো বিভিন্নজনৰ বাবে চিন্তাৰ কাৰণ হৈ পৰিছে ৷ কিয়নো এতিয়ালৈকে এই ৰোগৰ নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসা বা ভেকচিন নাই ৷ এই সংক্ৰমণ মগজু পালে মৃত্যু হ’ব পাৰে ৷

এমিবা ক’ত থাকে ?

এমিবা সাধাৰণতে লেতেৰা পানী, গৰম মিঠা পানী আদিত থাকে ৷ গা ধুই থকাৰ সময়ত বা নদীত সাঁতুৰি থকাৰ সময়ত এই এমিবা নাকেৰে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে ৷ পাছত এই ৰোগে ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে ৷ গ্ৰাম্যাঞ্চলত এই ৰোগ বেছিকৈ হোৱা দেখা যায় ৷ কিয়নো বহু লৰা-ছোৱালীয়ে নদী,হ্ৰদ, পুখুৰী আদিত গা ধোৱে ৷

কেনেকৈ আক্ৰমণ কৰে ?

এই সন্দৰ্ভত চিকিৎসক ডাঃ যুগল কিশোৰ সবিশেষ উল্লেখ কৰিছে ৷ তেওঁ কৈছে যে, খোৱা পানীৰ জৰিয়তে এমিবা শৰীৰত প্ৰৱেশ নকৰে ৷ ই নাকেৰে প্ৰৱেশ কৰে ৷ সাঁতোৰা, গা ধোৱা আদি বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়াত নাকেৰে এমিবা শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে ৷ এমিবা পোনে পোনে মগজুলৈ যায় ৷এই সংক্ৰমণৰ ফলত হোৱা ৰোগক প্ৰাইমেৰী এমিবিক মেনিনগোএনচেফেলাইটিছ (PAM) বুলি কয় ৷

চিকিৎসকগৰাকীৰ মতে, প্ৰথম অৱস্থাত লক্ষণসমূহ সাধাৰণ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণৰ দৰে লাগে ৷ কিন্তু লাহে লাহে ৰোগীৰ বিভ্ৰান্তি, আক্ৰমণাত্মক স্বভাৱ, কোমাত যোৱাৰ দৰে অৱস্থা আদি হয় ৷ এই সংক্ৰমণ দ্ৰুত গতিত বিয়পি পৰে ৷ ইয়াৰোপৰি এই ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ মৃত্যুৰ হাৰ বেছি ৷

লক্ষণ

• মূৰৰ বিষ,
• জ্বৰ,
• বমি হোৱা,
• ডিঙিত সমস্যা,
• ভাগৰ,
• বিভ্ৰান্তি আদি ৷

চিকিৎসকগৰাকীয়ে কয় যে, এমিবা সংক্ৰমণ হ’লে প্ৰথম অৱস্থাত ধৰা পেলোৱা কঠিন ৷ কিয়নো বহু ক্ষেত্ৰত লক্ষণে দেখা নিদিয়ে আৰু এই ৰোগ বাঢ়ি গৈ থাকে ৷ ইয়াৰ বাবে মৃত্যুৰ হাৰ ৯৫%তকৈ অধিক ৷

প্ৰতিৰোধৰ উপায়

• খোৱা আৰু গা ধোৱাৰ বাবে সদায় পৰিষ্কাৰ বা গৰম পানী ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে ৷
• পুখুৰী, হ্ৰদ আদি মুকলি পানীত গা ধুওঁতে বা সাঁতুৰি থাকোঁতে নাকত পানী সোমাবলৈ দিব নালাগে ৷
• কোনো লক্ষণ দেখা দিলে বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক ৷

সাধাৰণতে "মগজু খোৱা এমিবা" বুলি জনাজাত এমিবা সংক্ৰমণ অতি বিৰল কিন্তু বিপজ্জনক ৰোগ ৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তথ্য অনুসৰি বিশ্বজুৰি ৫০০তকৈও কম লোক আক্ৰান্ত হৈছে যদিও কেৱল কেৰালাতে ১২০ জন ৰোগী ধৰা পৰাটো অত্যন্ত চিন্তনীয় বিষয় ৷ ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে, ভাৰতৰ দৰে গ্রীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত এই ৰোগৰ আশংকা অধিক হ’ব পাৰে ৷ যিহেতু ইয়াৰ বিশেষ চিকিৎসা বা ভেকচিন উপলব্ধ নহয়, সেয়েহে আমি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰাটো খুবেই প্ৰয়োজনীয় ৷

মানুহে সচেতন হোৱাটো প্ৰয়োজন যে এই সংক্ৰমণ দূষিত বা গৰম মিঠা পানীত থকা এমিবাৰ ফলত হয়, যিবোৰ সাঁতুৰি বা গা ধোৱাৰ সময়ত নাকেৰে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি পোনপটীয়াকৈ মগজুত উপনীত হ’ব পাৰে ৷ গতিকে গ্ৰামাঞ্চলত বসবাস কৰা শিশু আৰু লোকসকল বিশেষভাৱে সজাগ হোৱা উচিত ৷ পৰিষ্কাৰ আৰু পৰিষ্কাৰ পানী ব্যৱহাৰ কৰা, সাঁতুৰি বা গা ধোৱাৰ সময়ত নাকত পানী পৰিহাৰ কৰা আৰু আগতীয়া লক্ষণসমূহক আওকাণ নকৰাটোৱে জীৱন ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিব পাৰে ৷

চৰকাৰ, স্বাস্থ্য প্ৰতিষ্ঠান, আৰু স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষই একেলগে কাম কৰি সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে সজাগতা আৰু তথ্য প্ৰচাৰ কৰাটো প্ৰয়োজন ৷ এই সংক্ৰমণৰ মৃত্যুৰ হাৰ ৯৫% ৰ ওপৰত, যাৰ ফলত ই আৰু অধিক ভয়ংকৰ ৷ গতিকে আমি সজাগ হৈ থাকিব লাগিব আৰু নিজৰ লগতে পৰিয়ালকো ৰক্ষা কৰিব লাগিব ৷ এই মাৰাত্মক সংক্ৰমণ সময়মতে চিনি পোৱা আৰু লগে লগে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈহে প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায় ৷ শেষত এই মাৰাত্মক এমিবিক সংক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, সজাগতা আৰু সতৰ্কতা হৈছে আটাইতকৈ ফলপ্ৰসূ অস্ত্ৰ ৷

উৎস

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10380210/

লগতে পঢ়ক